Kolory zła – w jakiej kolejności czytać książki?

Serię „Kolory zła” Małgorzaty Oliwii Sobczak najlepiej czytać w prostej, chronologicznej kolejności wydań: „Czerwień”, „Czerń”, „Biel”, „Żółć”, „Błękit”, „Zieleń”, „Fiolet”. Dzięki temu rozwój postaci Leopolda Bilskiego i powiązania między sprawami układają się w spójną całość, a każdy tom odsłania przed tobą kolejną warstwę mrocznego Trójmiasta. Jeśli chcesz wejść w ten świat na sto procent i nie psuć sobie żadnej niespodzianki, trzymaj się tej kolejności – a niżej znajdziesz krótkie omówienie każdego tomu i podpowiedzi, jak najlepiej przeżyć tę serię.

W jakiej kolejności czytać serię „Kolory zła”?

Chronologia tej serii jest mocno przemyślana – Małgorzata Oliwia Sobczak stopniowo dokłada nowe traumy, sekrety i relacje, więc mieszanie tomów robi z fabuły puzzle bez połowy elementów. Cykl „Kolory zła” zaczyna się w 2019 roku i rozrasta się do ośmiu części, a każdy nowy kolor to następny etap w życiu prokuratora Leopolda Bilskiego i ludzi, którzy przewijają się przez jego sprawy.

Jeśli dopiero startujesz, idealna, bezpieczna kolejność lektury wygląda tak:

• „Czerwień” – tom 1 (2019),
• „Czerń” – tom 2 (2020),
• „Biel” – tom 3 (2021),
• „Żółć” – tom 4 (2024),
• „Błękit” – tom 5 (2025, marzec),
• „Zieleń” – tom 6 (2025, październik),
• „Fiolet” – tom 7 (premiera 17.06.2026),
• kolejny, ósmy tom – zapowiadany jako rozwinięcie tej kolorystycznej układanki.

Ta kolejność odzwierciedla nie tylko lata wydań, ale też rozwój świata przedstawionego, dlatego właśnie w takim ustawieniu seria najlepiej „pracuje” na emocje czytelnika.

Jakie tomy wchodzą w skład „Kolorów zła”?

Seria opiera się na jednym, bardzo wyrazistym bohaterze – prokuratorze Leopoldzie Bilskim, który prowadzi śledztwa w scenerii Trójmiasta i Kaszub. Każdy kolor to osobna sprawa, ale w tle mocno rysuje się jego życie prywatne, przeszłość i relacje z innymi śledczymi, w tym z prokuratorką Anną Górską.

Trzon cyklu tworzą następujące powieści kryminalne:

Cykl „Kolory zła” ma w tej chwili 8 tomów zaplanowanych w palecie, przy czym siódmy – „Fiolet” – debiutuje w czerwcu 2026 roku i rozwija wątki śledczych znanych już czytelnikom. Autorka – Małgorzata Oliwia Sobczak – świadomie wraca do miejsc, które zna z własnego życia, czyli do Gdyni, Sopotu, Gdańska i okolicznych Kaszub.

Dlaczego warto trzymać się kolejności wydań?

Kto raz wejdzie w literackie Trójmiasto, ten szybko zauważa, że tomy budują coś więcej niż pojedyncze zagadki kryminalne. W tle toczy się opowieść o tym, jak kolejne sprawy zmieniają śledczego, ile kosztuje go praca z przemocą, oraz jak cienka jest granica między jasną i mroczną stroną charakteru. Bez chronologii ten proces staje się poszatkowany, przez co wiele smaczków zupełnie ginie.

Serię „Kolory zła” najlepiej czytać od „Czerwieni” do „Fioletu”, bo wątki osobiste, relacje i traumy Leopolda Bilskiego rozwijają się liniowo wraz z kolejnymi śledztwami.

Autorka lubi też wracać do dawnych spraw – w późniejszych tomach pojawiają się echa dawnych zbrodni, nawiązania do półświatka Sopotu czy gangsterów z „Bieli”. Jeśli czytasz „na wyrywki”, rozpoznajesz nazwiska i miejsca, ale nie łapiesz emocjonalnego ciężaru, który stał za wcześniejszymi wydarzeniami. A to właśnie ten ciężar nadaje serii gęsty klimat.

Czy można zacząć od „Czerni” (po seansie na Netfliksie)?

Ekranizacja „Czerni” na platformie powiązanej z Netflix Adaptation kusi, żeby zacząć od drugiego tomu, bo wiele osób najpierw obejrzy film, a dopiero później sięgnie po książkę. To działa, jeśli traktujesz powieść jako osobny thriller z kaszubskiej wsi, ale gdy chcesz wgryźć się w całą serię, lepiej po seansie wrócić do początku i przeczytać „Czerwień”.

Masz wtedy ciekawy efekt porównania – najpierw widzisz ekranowe skróty i decyzje reżyserskie, a potem odkrywasz, jak dużo warstw psychologicznych i szczegółów obyczajowych kryje tekst. Film pokazuje fragment, książka odsłania pełny obraz. Taka kolejność (film – książka – reszta serii) bywa dla wielu czytelników wciągająca, pod warunkiem że po „Czerni” maksymalnie szybko nadrabiasz pierwszy tom.

Czy „Żółć” to nowy początek cyklu?

Tom „Żółć” z 2024 roku często bywa określany jako domknięcie pierwszej tetralogii, ale jednocześnie startuje nowy etap dla Bilskiego. Poprzednie sprawy mają już swój finał, wiele wątków rodzinnych zostało doprowadzonych do końca, dlatego fabuła może ruszyć w innym kierunku. Nie oznacza to jednak, że możesz bezkarnie zacząć lekturę od tego tomu – bohater niesie na barkach wszystko, co wydarzyło się wcześniej, a jego wybory wynikają z doświadczeń z „Czerwieni”, „Czerni” i „Bieli”.

Co wydarza się w poszczególnych tomach?

Każdy kolor odsłania inny odcień przemocy, winy i lęku. Zmienia się też sceneria – z sopockiej plaży przenosisz się na kaszubską wieś, potem wracasz do trójmiejskiego półświatka, by w kolejnych częściach dotrzeć nawet do lat 80. i mrocznych tajemnic zamkniętych społeczności.

„Czerwień” – od czego zaczyna się historia?

„Czerwień” otwiera cykl i wprowadza czytelnika w ponury krajobraz Sopotu poza sezonem. Morze wyrzuca na brzeg ciało młodej dziewczyny, a prokurator Leopold Bilski odkrywa, że szczegóły zbrodni niepokojąco przypominają morderstwo sprzed piętnastu lat. Przełożony nie chce wracać do starej sprawy, więc Bilski nawiązuje nieformalną współpracę z matką dawnej ofiary – sędzią, która próbuje po latach poskładać swoje życie.

Na tle stalowo-szarego, wilgotnego Sopotu wybrzmiewają tu emocje, które nie mieszczą się w aktach: poczucie winy, nieprzepracowana żałoba, gniew skierowany w instytucje, które kiedyś zawiodły. To też tom, w którym Kolory zła pokazują swój ton – mieszankę brutalnego kryminału z mocną warstwą psychologiczną, inspirowaną między innymi badaniami Carla Junga i motywem Jekylla i Hyde’a.

„Czerń” – dlaczego Kaszuby pasują do tego kryminału?

W „Czerni” akcja przenosi się z miasta na kaszubską wieś. Zamiast miejskiego brudu dostajesz jeziora, lasy i pozorny spokój, a na tym tle pojawia się zbrodnia o wyraźnym, rytualnym charakterze. Wątki sięgają do dawnych wierzeń i zabobonów, które przechowują starsi mieszkańcy – to oni łączą teraźniejszość z lokalnymi legendami.

Nietrudno zrozumieć, dlaczego właśnie ten tom doczekał się filmowej wersji – ma wyrazistą scenerię, silne kontrasty i mocne, wizualne obrazy. Ekranizacja związana z Netflix Adaptation stawia na napięcie i atmosferę gęstniejącą wokół małej społeczności, w której każdy zna każdego, ale nikt nie mówi całej prawdy.

„Biel” – co domyka ten tom?

„Biel” wraca do Sopotu i pokazuje ci już nie tylko turystyczne miasto, ale trójmiejski półświatek: handel żywym towarem, prostytucję, układy z mafią. Na tym tle rozgrywa się finał wielu wątków związanych z przeszłością Bilskiego oraz dramatami jego rodziny. To tutaj widać najmocniej, jak seria korzysta z motywu podwójnej natury człowieka – zwykłego mieszkańca kurortu i jednocześnie kogoś, kto skrywa w sobie zdławione popędy.

Ten tom pełni w cyklu rolę swoistej klamry – kończy część historii, ale jednocześnie zostawia przestrzeń na kolejne kolory, które już bez tej przeszłości nie miałyby takiego ciężaru.

„Żółć” – kiedy zaczyna się nowy rozdział?

W „Żółci” z 2024 roku Bilski wchodzi w nowy etap zawodowy i osobisty. Sprawy, z którymi mierzył się wcześniej, zostały zamknięte, ale przeszłość nie znika – po prostu zmienia formę. Tym razem śledczy zajmuje się śmiercią mężczyzny znalezionego w mieszkaniu wynajmowanym na godziny. Ktoś podciął mu żyły, więc na pierwszy rzut oka wygląda to na samobójstwo.

Zmarły był celebrytą świata porad randkowych, uwielbianym przez kobiety i podziwianym przez mężczyzn. Szybko okazuje się jednak, że obraz „idealnego coacha miłości” ma sporo rys. Gdy Bilski drąży temat, wychodzą na jaw toksyczne relacje, manipulacje i złość, o której ofiary milczą latami.

„Błękit” – o jaką zbrodnię chodzi?

„Błękit” z marca 2025 roku opowiada o zabójstwie młodej dziewczyny, która – jak się wydaje – nie miała wrogów. Ktoś zostawia przy jej ciele tabliczkę z napisem „zmarła śmiercią męczeńską”, co od razu sugeruje, że sprawca buduje wokół zbrodni własny, chory rytuał. Śledztwo prowadzi psycholog sądowy oraz palinolożka, czyli specjalistka od pyłków roślinnych – to dzięki niej miejsce zbrodni i ślady natury stają się swoistym zapisem ruchu zabójcy.

W toku dochodzenia wychodzą na jaw związki z wydarzeniami z lat 90. Jak to możliwe, że ktoś, kto działał wtedy, wciąż pozostaje nieuchwytny? Czy naprawdę można już tyle lat wymykać się organom ścigania? To pytania, które budują napięcie aż do końcówki tomu.

„Zieleń” – dlaczego tu ważne są lata 80.?

„Zieleń”, wydana w październiku 2025 roku, po raz pierwszy tak mocno sięga wstecz, do klimatycznych lat 80. – czasu politycznych przemian i zupełnie innej codzienności w Polsce. Akcja toczy się dwutorowo: w przeszłości i w roku 2019, kiedy to studenci natrafiają w lesie na rękę kobiety zawiniętą w worek na śmieci.

Wkrótce policja znajduje kolejne fragmenty ciała, brakuje jednak głowy, bez której identyfikacja ofiary staje się niezwykle trudna. To śledztwo pokazuje, jak zbrodnia potrafi przetrwać całe dekady, schowana pod milczeniem świadków i lukami w starych aktach. Kolory zła w tym tomie wchodzą jeszcze głębiej w mechanizmy pamięci zbiorowej oraz w to, jak dawne sekrety zatruwają współczesność.

Co wiadomo o „Fio­lecie” i kolejnych częściach?

W 2026 roku paleta Małgorzaty Oliwii Sobczak rozszerza się o „Fiolet”, którego premiera przypada na 17.06.2026. To tom, w którym morderca buduje wyrafinowany rytuał wokół ciała ofiary: w dłoni kobiety śledczy znajdują zabytkową monetę, obok leżą starannie złożone ubrania, dokumenty i kwiat hibiskusa. Każdy element inscenizacji coś znaczy – i każdy trzeba rozszyfrować.

„Fiolet” kontynuuje losy znanych już z serii prokuratorów – Annę Górską i Leopolda Bilskiego – którzy mierzą się z mordercą układającym wokół zbrodni misterny rytuał.

To, że sprawą zajmują się znane postaci, pokazuje, jak mocno spójny pozostaje cały cykl. Nie ma tu wrażenia „spin-offu” czy oderwanego thrillera – wszystko wraca do świata zbudowanego w poprzednich tomach. Czy autorka skończy serię na tym kolorze? Nic na to nie wskazuje, bo już sam fakt, że Kolory zła mają 8 tomów w planach, sugeruje, że paleta mroku jest jeszcze daleka od wyczerpania.

Dla czytelnika oznacza to jedno: jeśli zaczniesz dzisiaj, masz przed sobą długą, spójną przygodę kryminalną w literackim Trójmieście – od sopockiej plaży po kaszubskie lasy i mroczne zaułki Gdańska.